Tuesday, April 03, 2012
พ่อ
By virasak @ 10:33 AM :: 9298 Views :: Article Rating :: อื่นๆ



ปั๊งงง:  เสียงปืนดั่งลั่น  พร้อมกับดับลมหายใจของไอยอด  ชายวัย 35 ปี  คนขี้เมาย่านสลัมแห่งหนึ่ง
ไอทิดลูกกก!!:  ชายวัย 60 ปี ตะโกนเรียกลูกด้วยความตกใจ กับภาพไอทิดลูกชายวัย27 นั่งคุกเข่าเหงื่อแตกพราก ในมือถือปืนที่พึ่งสังหารไอยอดไปด้วยความโกรธ เมื่อเขาได้ยินเสียงลูกสาว กรีดร้องขอความช่วยเหลือ เมื่อวิ่งมาพร้อมปืน ก็เห็นไอยอดพยายามเข้าใกล้ลูกสาว ด้วยความรักห่วงหวงแหนจึงขาดสติ ยิงไอยอดสิ้นใจ...
        กับเหตุการณ์นี้ทำให้ไอทิด  ต้องถูกพิจารณาคดี จำคุก 25 ปี  โทษฐานทำเกินกว่าเหตุจนมีผู้เสียชีวิต 
        ไอทิดใช้ชีวิตในคุกไปได้ 2 ปี เมียก็ขอแยกทางมีสามีใหม่  โดยทิ้งลูกสาวไว้กับตา แต่ก็มีส่งเสียเยี่ยมเยียนบ้าง  2 ปีมานี้ไอทิดไม่เคยได้เห็นหน้าลูกสาว เพราะเขาขอพ่อและเมียไว้ตั้งแต่วันแรกที่เข้ามาอยู่ในนี้ว่า “ฉันขออดทนไม่เห็นหน้าลูก 8 ปี ไม่อยากให้ลูกต้องมามองผ่านลูกกรงเยี่ยมฉันโดยที่แกพึ่งอายุเพียง12”
 
        ความรักของพ่อที่มีต่อลูกของไอทิด ไม่ต่างอะไรกับพ่อของเขา ถึงแม้ลูกชายจะติดคุกไป10 ปี ก็ยังพาสังขารวัย70มาเยี่ยมตามที่สังขารจะไหว  พร้อมพูดให้กำลังใจลูกเสมอว่า “พ่อจะวิ่งออกกำลังกาย ให้แข็งแรง เพื่อรอแกกลับมานะลูก”  สองพ่อลูกพากันก้มหน้ากลั่นน้ำตาเพื่อไม่อยากให้อีกฝ่ายไม่สบายใจ  พร้อมลูกสาวของคนที่เป็นพ่อรอคอยการเห็นหน้ากว่า 8 ปี
        ทุกวันนี้ไอทิดแทบไม่ได้ฝันอะไรเกี่ยวกับโลกภายนอกเลย เพราะเขาจดจำแต่ความรู้สึกหดหู่ คิดถึง กักขังและสภาพแวดล้อมเดิมๆมาร่วม10ปี ทำให้ความฝันของเขาเหลือแต่โลกภายในลูกกรงที่จองจำคนผิดบาป  ซึ่งไม่รู้ว่าจะมีโอกาสได้กลับมาฝันสู่โลกความจริงอีกไหม เพราะสังคมในนี้มันเลวร้ายต่อจิตใจผู้เป็นพ่อของรุ่นน้องฉันคนนี้เหลือเกิน ...หนูนิด เด็กสาววัย12ปีที่ต้องสูญเสียพ่อสู่เรือนจำ 
        คนเราเพียงแค่รู้ว่า “คุก” มันทรมาน แต่ไม่สามารถรับรู้ถึงความรู้สึกทรมานนั้นได้หากยังไม่เคยเข้าไปใช้ชีวิตในนั้น  และคำว่า อิสรภาพ ของคนข้างนอกจะมีคุณค่าไม่เท่ากับคนที่อยู่ข้างใน ว่าอิสรภาพมีความสำคัญมากมายแค่ไหน ดังที่พ่อหนูนิดได้ขอว่า “พ่อขอไปเป็นขอทานข้างนอก ยังจะดีกว่า”