Sunday, July 06, 2008
ติดเอดส์...ถ้าอยู่ใกล้
By Joeadmin @ 3:39 PM :: 6383 Views :: Article Rating :: วิทยาศาสตร์รอบตัว(จาก สสวท.)

    ในยุคสมัยแพร่ระบาดของเชื้อHIV ซึ่งสามารถนำไปสู่ภาวะโรคเอดส์ หรือภูมิคุ้มกันบกพร่องได้นั้น ได้เกิดความเชื่อและความจริงให้เราได้ยินได้ฟังกันตลอดเวลา เพราะเพศสัมพันธ์เป็นเรื่องสำคัญในวิถีชีวิตของคน ตัวอย่างเช่น มีคนเชื่อกันมากว่าเอดส์หรือเชื้อ HIV สามารถถ่ายเทระหว่างกันได้ด้วยการจูบปากหรือการสัมผัสริมฝีปาก

    อาการติดเชื้อในลักษณะนี้ เกี่ยวข้องโดยตรงกับการสัมผัสกับสิ่งคัดหลั่งต่างๆ จากร่างกาย โดยเฉพาะการถ่ายเทน้ำ ทำให้มีโอกาสติดได้ แต่จะมากหรือน้อย ขึ้นอยู่กับสิ่งคัดหลั่งในแต่ละอวัยวะ ยกตัวอย่างเช่น เมื่อมีเพศสัมพันธ์ อวัยวะของเราจะสัมผัสกับน้ำในช่องคลอด หรือน้ำอสุจิจากเพศชาย ในสิ่งคัดหลั่งจากอวัยวะสืบพันธุ์ เหล่านี้มักมีเชื้อค่อนข้างมาก โอกาสติดก็มีมาก เช่นเดียวกับการใช้เข็มร่วมกัน ซึ่งก็คือการถ่ายเทสิ่งคัดหลั่ง คือเลือด  ไปสู่อีกคนหนึ่งได้ จึงต้องหลีกเลี่ยง น้ำอื่นๆ จากร่างกาย ไม่ว่าจะเป็นน้ำตา น้ำลาย หรือน้ำมูก พบจำนวนเชื้อน้อยกว่าในเลือดมาก เมื่อเทียบกับสิ่งคัดหลั่งจากอวัยวะสืบพันธุ์ เราจึงมักพูดกันว่าไม่สามารถแพร่ได้ด้วยการถ่ายเทน้ำลาย หรือ การจูบ แต่ความจริงก็คือจำนวนเชื้อในสิ่งคัดหลั่งเหล่านี้มีน้อยโดยเปรียบเทียบ ไม่ใช่ปลอดภัยโดยสิ้นเชิง

    การหลีกเลี่ยงพฤติกรรมเสี่ยง เช่น การจูบกับคนที่เพิ่งรู้จักกันและไม่ทราบสถาพพฤติกรรมของเขาดี การจูบโดยไม่ได้คิดถึงสภาพร่างกายของเราในเรื่องแผลในช่องปาก เหงือกอักเสบ หรืออื่นๆ ยังเป็นสิ่งที่ต้องกระทำ

    ความกลัวเอดส์ถึงขั้นที่เชื่อว่าการอยู่ร่วมบ้านกับคนที่มีเชิ้อ HIV หรือกลายสภาพเป็นเอดส์ หรือเป็นสมาชิกร่วมครอบครัว หรือเป็นเพื่อนฝูงใกล้ชิดกันแล้ว เป็นการเพิ่มโอกาสและความเสี่ยงในการรับเชื้อนี้ เป็นความเชื่อที่มีเหตุหรือไม่?

    หลักฐานทุกอย่างยืนยันแล้วว่า การอยู่ร่วมกันใต้ชายคาเดียวกันนั้น ไม่ทำให้ติดเชื้อได้แน่ เราเพียงต้องทราบถึงวิธีการปฏิบัติตัวกับผู้ติดเชื้อ ต้องเข้าใจว่าการถูกเนื้อต้องตัวกันนั้นไม่ได้ทำให้ติดได้  วิธีที่จะติดเชื้อนั้นมีน้อยทางเต็มที คือการมีเพศสัมพันธ์ และการสัมผัสกับเลือดหรือสิ่งคัดหลั่งเท่านั้น

    เรื่องนี้จึงฟันธงได้เลยครับว่าไม่จริง เราจึงควรยิ่งปฏิบัติตัวตรงกันข้าม คือเพิ่มความใกล้ชิดสนิทสนม สร้างบรรยากาศแห่งความรักและความผูกพัน เพื่อจะยึดชีวิตและขยายโอกาสแห่งการกระทำสิ่งที่ดีงามในชีวิตของเขาเหล่านั้น ให้ไกลที่สุดเท่าที่เราจะทำได้ จะนับเป็นกุศลยิ่ง